اگر گل باشد از احساس ، لبریز نترسد هرگز از یغمای پاییز گل احساس را بنشان در این دشت که آرَد غنچه های بس دلاویز xa0 + نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیست و یکم تیر ۱۳۹۶ و ساعت 8:39 |

[unable to retrieve full-text content]ای نهان در پیچ و تاب خاطرات xa0 من چه سان باید تو را پیدا کنم xa0 xa0

[unable to retrieve full-text content]xa0 کاش باران آید و شوید دلم xa0 گویمش جانا و او گوید ، دلم

[unable to retrieve full-text content]گر تو باشی ، ماه باشد ، نیمه شب xa0 چشمه آید ، حوض گردد ، لب به لب

[unable to retrieve full-text content]xa0 ماهِ شب هاxa0 جلوه هاxa0 داردxa0 ولی xa0 من نگاهم سوی ماهی دیگر است xa0

[unable to retrieve full-text content]xa0 بوسه xa0ز xa0خورشید گرفت آسمان xa0 تا که شفق چون لب او سرخ شد xa0

xa0 با فکـر و خـیالِ دوسـت بـودمدیدم کـه نـشـسـته xa0روبـرویـم گـفـتا که بگـو به مـن خـیالت گـفـتم تو بگو که مـن بگـویم گـفـتا xa0چه خبر ز خـلـوت xa0دل گـفـتم که از آن نشـانه جـویـم گفت آ به سرِ چشمه ی احساس گـفتـم xa0به xa0بر آ xa0تنی بشـویم گفتا که شـمـیـم xa0دل ندانی ؟ گفـتم که ز کوی تو ببویم + ن...

[unable to retrieve full-text content]xa0 روشن از روی مه اش شبهای من xa0 وای اگر یک شب نتابد ، وای من

زندگی بی نگه دوست ، دمی جایز نیست سال ها بی مه و مهتاب شبی جایز نیست حرف دل چون که میسر بشود پیش طبیب هرچه تکرار کنی ، زیر لبی جایز نیست ادب آن است که اظهـار کـنی مهر درون دلبری باشـد اگـر ، بی ادبی xa0جایز نیست حـزن دنیا و غـمش xa0چون که تشنج سازد در زمستان غمین ، هیچ تبی جایز نیست چون که شیری

[unable to retrieve full-text content]xa0 xa0 گلی در دل شکفت و غنچه ها داد xa0 از آن بذری که شـوق دوست بنهاد xa0 xa0

[unable to retrieve full-text content]xa0 می ریزد اگـر جام لـبانـت به xa0لـبم xa0می xa0 ما را به می xa0و میکده xa0ای دوست چه حاجت xa0

آمد xa0نسیم xa0و xa0مرا xa0برد xa0، xa0باز خوش می xa0نوازدم به نوازش به رمز و راز گویم xa0هزار xa0شعر و غزل از درون دل آهنگ خوش چو نوازی و خوش می زنی تو ساز xa0 + نوشته شده توسط علی در سه شنبه چهاردهم دی ۱۳۹۵ و ساعت 2:25 |

سـر آمـد xa0زمـسـتان xa0و آمـد بهـار نو xa0و تازه xa0شد دامـن سـبـزه زار گل سرخ خـورشید ، آمـد به باغ به کوه و به صحرا چو زرین چراغ نفـس تازه کـرده هـزاران درخـت نشسـته بهـاران به جایش xa0به تخت شکـوفا شـده xa0صد هـزاران گـیاه برفت از طبیعت غم و اشک و آه بزیبـد در آیی xa0 به دشـت و دمـن بشویی به بار...

[unable to retrieve full-text content]xa0 ما xa0را xa0تو نگاه می کنی ، بس xa0 با یک نگهت ، نه حاجت کس xa0 xa0