[unable to retrieve full-text content]دارم امید ، که دیدار یار سر رسد پایش فرشته وار ، به دامان در رسد جایی نشسته ام که ببینم نشانه ای دانـم درخت دعا را ثـمـر رسـد

[unable to retrieve full-text content]فکـرم گـره به نخ یار خورده است وین نخ مرا به منزل دلدار برده است با تار مهربانی و پودی ز جنس عشق یک پیرهن ز عمق دلم کار برده است

[unable to retrieve full-text content]من منتظر که بیاید سحرگهان خورشید تابد و یارم به ناگهان بینم درخشش عالم ز صد طرف گویم خوشامدی ای گل به صد زبان

[unable to retrieve full-text content]گرچه از دیده نهانی تو ولی ، پیدایی تو همان حس غریبی که یقین ، می آیی گرچه در خانه ی خود نیست نشانت امروز واقفم در پس هر روز ، بُوَد فردایی

[unable to retrieve full-text content]گرمی خـورشید و صحرای تمـوز سینه ی شب نیز می سوزد چو روز مرغکـی بی آشـیان ، تنها و گم آب می جـویـد غـمـیـن تا نـیـمروز

[unable to retrieve full-text content]احوال جهان ، نه خوب و نه ، بد دیدم گاهی به وفا صفر ، گهی صد دیدم دریای پر از تلاطم و طوفان است جزر است گهی ، دمی دگر ، مد دیدم

آن شب است امشب که صبحش ، شاد نیستخانه ی مهتاب هم ، از فرط غم ، آباد نیستآفتاب از خجلتش تاخیر دارد در طلوعبر گلوی عاشقان ، جز پنجه ی پولاد نیستبغض شب با آه غم ، پیوست تا افغان روزنورِ فردا در غبار و روشنی ، در یاد نیستهم گلو بگرفت و هم ، خشک است چشمآب باران ، آب دریا ، برلب نوزاد نیست کودک شش ماهه هم...

[unable to retrieve full-text content]اگرچه درد و عذاب است رنج فراق و لیک به یک لحظه ز دیدار دوست می ارزد و گرچه پر ز سکوت است فُرقت یار به کلمه ای که ز لب های اوست می ارزد

[unable to retrieve full-text content]هزاران حرف دل مانده است در دل دو چشم قاصدک ، خفته است شاید پرستو باید از راه میان بُر رهی باید برای ما گشاید

[unable to retrieve full-text content]آنچه می جوشد ز دل ، دانی که چیست ؟ وین گداز جان و تن ، از بهر کیست ؟ نی معما باشد این ، نی چیستان پاسخ محبوب ما جز عشق نیست

[unable to retrieve full-text content]بلبل ترانه خوان شده اکنون مگر به باغ آوای دوست می رسد اینک به سمع ما روشن شد آفتاب و فروغش جهان گرفت اما نمی رسد هـمه نورش به شـمع ما

آرامش دل شبیه موج استپهن است گهی ، گهی به اوج استتنها که شود نباشد آرامفرد آید و در ردیف زوج است + نوشته شده توسط علی در پنجشنبه هجدهم اسفند ۱۴۰۱ و ساعت 12:56 | Adblock test (Why?)

گفتگو ها می رود بین خلایق زآفتابدر سکوت ماه لیکن گفتگو از التهابموج گرما ، گرچه در خورشید روزدل به موج افتـد شبانگه چـون تمـوز + نوشته شده توسط علی در پنجشنبه هجدهم اسفند ۱۴۰۱ و ساعت 18:31 | Adblock test (Why?)

یک نگاه از اوست ، دیوانی ز شعرپلک او نو می کند اوراق رالب چو او تر می کند در هر ورق دل تماشا می کند صد گوشه ی آفاق را + نوشته شده توسط علی در چهارشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۴۰۱ و ساعت 15:52 | Adblock test (Why?)

دیوان شعر مرا خوانده ای مگر کز هر غزل تو خبر داری از نخست ؟ از بس نشان تو در هر ورق که هستدفـتر ز مـن ، ولی اشعار مال توست + نوشته شده توسط علی در شنبه ششم اسفند ۱۴۰۱ و ساعت 11:47 | Adblock test (Why?)

آن زمستان که یار در بر توست خوشتر از دوری اش به تابستان سـرد اگـر زمانه باشـد سخـت یار باشـد به خانه آتـشـدان + نوشته شده توسط علی در یکشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۱ و ساعت 12:57 | Adblock test (Why?)

آن که باید باشد اما نیست ، کیست آن که جایش در میان خالیست ، کیستآن که در دل شـورشی افـکـنده کو آن که دایم در دل من زیست ، کیست + نوشته شده توسط علی در یکشنبه هفتم اسفند ۱۴۰۱ و ساعت 18:36 | Adblock test (Why?)

کسی بایـد که لـرزانـد تـن شبکسی باید که کم سازد غم و تبکسی باید که کوبد درب دل رابـیارامد وجـود مـشتـعـل راکسی باید که بر لب جرعه ریزدکسی کز شادی اش غم ها بخیزدکسی باید سـراغـی از تو جویدکسی باید که هرشب قصه گویدکسی باید که شعری تازه خواندچـو دل را داده ای با دل بـماندکسی باید که در طوفان شود نوحرها...

باغ انگـور و انار و باغ سـیـبدل نخواهد جز گل رویش نصیبهر چه بلبل هر چه قمری عندلیبدل ندارد بی حـضـور او شکـیب + نوشته شده توسط علی در یکشنبه شانزدهم بهمن ۱۴۰۱ و ساعت 23:7 | Adblock test (Why?)

زندگی را نه چنیـن دان که گهی گـندم و گاهی غـم دنیا بخـوریمفصل چیدن که رسد ، همه ی دشت و دمن ، حاصل دنیا با ماستتو در ایـن نیک بیندیش ، خدا را چه هدف بود که در خـلـقت مابا دو لب ، گفتن و خـندیدن و بوسیدن و آواز و تـرنـّم برخاست + نوشته شده توسط علی در دوشنبه هفدهم بهمن ۱۴۰۱ و ساعت 13:39 | Adblock tes...