گـر عسل گـویم لبش ، کم گفته اماین نظر در وصف او انصاف نیستباغبانان در گلستان هم گواهی می دهند هیچ کندویی در این اطراف نیست + نوشته شده توسط علی در دوشنبه سوم بهمن ۱۴۰۱ و ساعت 12:32 | Adblock test (Why?)

سفر بی همسفر هرگز روا نیستچرا کین راه سنگی بی بلا نیستفراوان زخم و رنج و درد داردبه دست هر مسافر هم دوا نیستطبیبی باید آگاه اندرین راهکه جز بر درد تو او مبتلا نیست + نوشته شده توسط علی در چهارشنبه پنجم بهمن ۱۴۰۱ و ساعت 14:49 | Adblock test (Why?)

آنچه بر دل لرزه اندازد نگاه مست اوستآنچه بر تن ناز می تازد نسیم دست اوستاو چو می رقصد به طنازی در امواج خیالآنچه بر لب می رسد گرمای ناز شست اوست + نوشته شده توسط علی در پنجشنبه ششم بهمن ۱۴۰۱ و ساعت 15:23 | Adblock test (Why?)

[unable to retrieve full-text content]گیسو ز تو و شانه زمن ، نور ز مهتاب با زمزمه ی چشمه مگر آیدمان خواب

گذشت ایام بی فرجام و عمر بی ثمر ، طی شدبرفت ایام فروردین ، تمام ماه ها ، دی شدنشد روز وصال اما ، شب هجران چه طولانیندانستم چه سان آمد بهار و فصل گل کی شدسوار آرزو گم گشت در گرداب طوفان هااجل آمـد شتابان و سـواره ،  اسـب جان پی  شـدمخالف زد زمان عمر من ، ساز غم  و هجرانو تنها ساز نا همساز دل ، صد نال...

 باز بیا ای گهر ناب ما باش که رویا بشود خواب ما دیده که بر هم بنهم بینمت باغ گلی چون بروم چینمت  + نوشته شده توسط علی در شنبه هفدهم مهر ۱۴۰۰ و ساعت 23:40 | Adblock test (Why?)

xa0هیچxa0ندارمxa0 گلهxa0 ازxa0 دوستxa0 چونxa0دوست ندارم به جز از میل دوستxa0

xa0شعر می گویم ولی بیxa0یار نهمی نوازم نی ولی بی تار نهxa0

xa0با خم ابروی یارم رمز و رازی داشتمxa0چشمکیxa0 زد ، چشمxa0 ازxa0 آنxa0 برداشتمxa0xa0

xa0گفتا که هر چه دلت خواست ، آن بگوگفتمxa0 که خواستار xa0تماشای آن مه xa0امگفتا که بسxa0دراز شد ره این آسمان دلxa0گفتم xa0بتاب دوست که xa0من مرد این رهمxa0

xa0شکست آیینه و صد پاره شد دلxa0نگاه خسته را دیدن چه حاصلxa0xa0

xa0 زنگ دل ، طنین دیگری دارد . نه کدر می شود و نه بی xa0 رمق xa0. زنگ احساس است و آهنگ دوستی . با این xa0 صداست که لحظه ها ، می رقصند ....

xa0 باید تو بیایی ای دلاور xa0 دلدار تویی نه شمس خاور xa0

xa0 همـدلیم و هـمزبانxa0 و هم سخـن من تو ام زیرا تو هستی مثل من اینچنینxa0 بایدxa0 ز دنیا کام یافت در جهانِxa0 گمشدن ها نام یافت xa0

xa0 آنچه داری دوست در دل ، مال توست باب میلت گر نباشد ، گنج قارون زاید است xa0

xa0 در هر غزلم تویی غزالم xa0 xa0 خالی نشود xa0ز xa0تو خیالم xa0

xa0 گوشمالی داده ام دل را ولیک xa0 دیده را باید که نابینا کنمxa0 xa0

بیا شعر از من و شور از تو باشد قدح از ما و انگـور از تو باشد ز من ب&#1

آسـمان دل ز طوفان تیـره شد غم به روی کهکشان هم چیره شد حال ، وق&#1600

[unable to retrieve full-text content]xa0 شهر دلی ، غمزه ی دلدار سوخت ناله ی لب راxa0 لبxa0 بیمار دوخت xa0