حکمت خلقت

زندگی را نه چنیـن دان که گهی گـندم و گاهی غـم دنیا بخـوریم

فصل چیدن که رسد ، همه ی دشت و دمن ، حاصل دنیا با ماست

تو در ایـن نیک بیندیش ، خدا را چه هدف بود که در خـلـقت ما

با دو لب ، گفتن و خـندیدن و بوسیدن و آواز و تـرنـّم برخاست